Udruženje za očuvanje tradicije, jezika, kulture i običaja Vlaha „Gergina” promovisalo je sinoć u Mokranju svoj novi kompakt disk sa pratećom knjižicom “Vlaška kola iz Mokranja – Uorilji đi la Mokranj”.
Kompakt-disk “Vlaška kola iz Mokranja – Uorilji đi la Mokranj” prati i knjižica štampana na srpskom, vlaškom i engleskom jeziku, sa podacima o muzičkom stvaralaštvu u ovom selu, o kolima koja su se igrala, Kulturno umetničkom društvu “Mokranjac”,Crkvenom horu koji je u ovom selu postojao od 1903. ali i muzičarima koji su obeležili kulturni život Mokranja.
O muzičkom i kulturnom nasleđu Mokranja kroz prezentaciju izvorne muzike i fotografija iz prošlosti ovog krajinskog sela govorili su Siniša Čelojević, predsednik Udruženja “Gergina” i Žika Niculović, autor teksta u pratećoj knjižici.
“Meštani onog doba su se okupljani na sedeljkama i balovima gde su igrane razne izvorne igre, a kasnije se igralo ispred opštine i u porti crkve. U vreme verskih praznika igranke su se organizovale u crkvenoj porti. Mladići su se u tim prilikama utrkivali ko će da povede kolo, dokazujući da su stasali za ženidbu, jer u suprotnom, smatralo se da momak koji ne igra u kolu ne može ni da se oženi. Do njih su igrale mlade devojke, starije od 12 godina”, kaže Žika Niculović.
Album “Uorilji đi la Mokranj – Vlaška kola iz Mokranja ” sadrži 14 izvornih vlaških kola. Prvih 10 snimljeno je u studiju Slobodana Pecića, a svirali su ih: Slobodan Pecić i Žika Niculović (harmonike), Dragi Nikolić (frula) i Kosta Prvulović (bubanj).
Naredne tri numere je odsvirao Radivoje Popović (frula), a na poslednjem je snimak “Kola alu Gila” violiniste Nikole Radulovića iz Mokranja u interpretaciji čuvenog Bože Janucića iz Veljkova. Urednik i ovog izdanja je Marija Vitas, etnomuzikolog.
“Na igrankama su, u početku, svirali frulaši, a kasnije violinisti i trubači. Neretko posle igranke ili bala muzičari su nastupali u podrumima nekog od domaćina, veseleći se do zore, uz jelo i kofu vina iz koje su pili. Muzičari su svake godine obilazili selo i uzimali od meštana po korpu kukuruza, kofu vina i drugo, kao naknadu za njihove usluge. Orkestri su u početku imali do četiri violine i bibanj, kasnije su svirali trubači u sastavu: dve trube, dva klarineta, bas i bubanj”, navodi Niculović govoreći o muzičkom životu Mokranja u prošlosti.
Autor teksta: Suzana Mihajlović Jovanović